„Blizna” A. A. Ólafsdóttir

Autor: Auður Ava Ólafsdóttir

Tytuł: Blizna

Wydawnictwo: Poznańskie

Liczba stron: 216

Rok pierwszego wydania: 2016

Tłumaczenie: Jacek Godek

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Blizna jest zmianą skórną następującą po uszkodzeniu ciała. Przypomina nam, że coś się stało nawet, gdy minęło już sporo czasu. Można też na to spojrzeć inaczej: blizna pokazuje, że mimo bólu, który odczuwamy, rany mogą się zagoić. A choć nie będzie już tak samo, wciąż można żyć. Mam wrażenie, że Jonas Ebeneser, główny bohater „Blizny” Auður Avy Ólafsdóttir, na pewnym etapie swojego życia zgodziłby się z obiema interpretacjami. Jednak najpierw powinnam Wam powiedzieć o nim coś istotnego: Jonas Ebeneser chce umrzeć.

Czytaj dalej

„Ostatni seans filmowy” L. McMurtry

Autor: Larry McMurtry

Tytuł: Ostatni seans filmowy

Wydawnictwo: Vesper

Liczba stron: 264

Rok pierwszego wydania: 1966

Tłumaczenie: Paweł Lipszyc

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Gdyby nie mój zachwyt książką „Na południe od Brazos”, po „Ostatni seans filmowy” Larry’ego McMurtry’ego pewnie bym teraz nie sięgnęła. Stało się jednak inaczej, co bardzo mnie cieszy. Nieświadomie bowiem przeczytałam tę książkę po raz drugi, i sądząc po różnicy ocen (kiedyś: 3/6, obecnie: 5/6), dojrzałam do niej. Coś, co kiedyś wydało mi się zapewne nudne i wydumane, teraz mnie poruszyło. O czym jest „Ostatni seans filmowy”? O małości szans, ambicji i działań w małym mieście w Teksasie. A mimo że akcja toczy się w Ameryce w latach 50. XX wieku, mogłaby się tak naprawdę toczyć kiedykolwiek i w jakimkolwiek tego typu miejscu.

Czytaj dalej

„Pszczoły i grom w oddali” R. Onda

Autor: Riku Onda

Tytuł: Pszczoły i grom w oddali

Wydawnictwo: Uniwersytetu Jagiellońskiego

Liczba stron: 464

Rok pierwszego wydania: 2016

Tłumaczenie: Katarzyna Sonnenberg

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Pierwsze zaskoczenie: że książka jest taka gruba, drugie: że dostaję wraz z nią zapis nutowy jednego z utworów Chopina. Aż żal, że nie potrafię grać na pianinie! Puszczam zatem, z braku lepszej możliwości, znany mi dobrze utwór (w interpretacji Vadima Chaimovicha) w serwisie YouTube. Riku Onda musi być uważną słuchaczką i miłośniczką muzyki klasycznej, skoro osnuła fabułę swojej książki „Pszczoły i grom w oddali” wokół konkursu pianistycznego. Muzyka jest spoiwem, treścią i kolejnym z bohaterów książki – a może jest nawet bohaterem głównym? Czyż nie jest ważniejsza od wykonujących ją pianistów?

Czytaj dalej