„Mów o mnie ono” K. Skrzydłowska-Kalukin, J. Sokolińska

Autor: Katarzyna Skrzydłowska-Kalukin, Joanna Sokoliska

Tytuł: Mów o mnie ono. Dlaczego współczesne dzieci szukają swojej płci?

Wydawnictwo: W.A.B.

Liczba stron: 320

Rok pierwszego wydania: 2022

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Pytanie, wokół którego obraca się cała książka, rzuca nam się w oczy już w podtytule: no właśnie, dlaczego współczesne dzieci szukają własnej płci? Jak to się dzieje, że obecnie coraz więcej nastolatków waha się, poszukuje, zamiast przyjąć płeć określoną przez lekarza przy urodzeniu i zaakceptować binarny podział płci (czyli chłopiec/dziewczynka, mężczyzna/kobieta)? Dlatego, że… to nie takie proste. I nie jest to bynajmniej „współczesny wymysł”: po prostu teraz coraz głośniej ‒ i bez wstydu ‒ się o tym mówi. To zagadnienie omawiają w książce „Mów o mnie ono” Katarzyna Skrzydłowska-Kalukin (dziennikarka) i Joanna Sokolińska (socjolożka, reporterka, mama niebinarnego dziecka).

Czytaj dalej

„Wiatrołomy” R. Małecki

Autor: Robert Małecki

Tytuł: Wiatrołomy (Komisarz Maria Herman #1)

Wydawnictwo: Literackie

Liczba stron: 512

Rok pierwszego wydania: 2022

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Robert Małecki, jeden z dwóch moich ulubionych twórców literatury na pograniczu kryminału i thrillera, dokonał ostatnio transferu i przeszedł do uznanego Wydawnictwa Literackiego. To niewątpliwie nobilitacja, bowiem Literackie raczej nie stawia na kryminały: skoro więc zaprosiło pod swoje skrzydła Małeckiego, musiało dostrzec jego potencjał i językowe umiejętności. I słusznie! W październiku 2022 miała zaś premierę pierwsza książka autora pod egidą WL: „Wiatrołomy”, czyli pierwsza część cyklu z Komisarz Marią Herman.

Czytaj dalej

„Wysepka” A. Levy

Autor: Andrea Levy

Tytuł: Wysepka

Wydawnictwo: Albatros

Liczba stron: 512

Rok pierwszego wydania: 2004

Tłumaczenie: Izabela Matuszewska

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Mam poczucie, że moim obowiązkiem moralnym jest czytanie książek o pewnych wykluczanych i dyskryminowanych mniejszościach. Choć osobiście staram się nikogo nie krzywdzić ze względu na pochodzenie, rasę czy orientację seksualną, to jednak jako biała, wykształcona kobieta z klasy średniej jestem osobą niezamierzenie jakoś uprzywilejowaną. Wydawało mi się do tej pory, że historia rasizmu i dominacji nad ciemnoskórym człowiekiem nie jest na szczęście kulturowym grzechem Europejczyków, ale „Wysepka” Andrei Levy uświadomiła mi, że się myliłam. Bowiem po II wojnie światowej, wojnie, w której ramię w ramię walczyli białoskórzy i ciemnoskórzy, rasizm i uprzedzenia wśród obywateli Wielkiej Brytanii były spore.

Czytaj dalej