Zbiorówka #3: B. Minier, cykl o Martinie Servazie

Kto? Bernard Minier

Co napisał? Cykl o Martinie Servazie, Paskudną historię

Za co go lubię? Za filozoficzne wtręty, za policjanta-inteligenta i za wykreowanie jednego z najbardziej fascynujących zwyrodnialców, Juliana Hirtmanna

Bernard_Minier

By Alain Schneider – Praca własna, CC-BY-SA-3.0

Bernard Minier dorastał w  Montréjeau, u stóp Pirenejów – i również w miasteczku w Pirenejach toczy się akcja jego najsłynniejszych powieści. Pisarstwu poświęcił się dopiero w wieku dojrzałym, jednak obecnie utrzymuje się jedynie z pisania książek. Zanim zaczął pisać, pracował jako celnik, z czasem awansując na stanowisko naczelnika służby celnej w Montreuil. Jego kryminały wyróżnia pewien filozoficzny namysł nad kondycją człowieka. Jednak nie zabraknie w nich najlepszych wyznaczników gatunku, to jest skomplikowanej zagadki kryminalnej, zwyrodniałego mordercy czy świetnie opisanej pracy policji.

Cykl o policjancie Martinie Servazie należy czytać po kolei. Wątki łączą się, sprawy kryminalne plączą, a kolejne ruchy przeciwnika francuskiego policjanta są zależne od jego poprzednich działań. Bo Hirtmann prowadzi z Servazem perwersyjną grę. A w tle pobrzmiewają symfonie Gustava Mahlera.

Czytaj dalej

Reklamy

„Zastrzyk śmierci” M. Rogala

Autor: Małgorzata Rogala

Tytuł: Zastrzyk śmierci (Agata Górska i Sławek Tomczyk #4) / Zapłata (#1) / Dobra matka (#2) / Ważka (#3)

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Liczba stron: 352

Rok pierwszego wydania: 2017

Źródło: Egzemplarz recenzencki


To już czwarty tom przygód policyjnego duetu, Agaty Górskiej i Sławka Tomczyka, i mogę z całą pewnością stwierdzić, że Małgorzata Rogala trzyma równy poziom. Co prawda najnowszy „Zastrzyk śmierci” zaczął po pewnym czasie od lektury zlewać mi się w jedno z poprzednimi tomami, ale… czy to na pewno minus? W przypadku Rogali powiedziałabym raczej, że świadczy to o konsekwentnym budowaniu przez autorkę świata przedstawionego, a skupianie się na istotnych problemach społecznych współczesnego świata stało się już jej znakiem firmowym. Ważność i aktualność poruszanych przez nią zagadnień to coś, co wyróżnia tę serię na polskim rynku kryminałów.

Czytaj dalej

„Gra o wszystko” J. Opiat-Bojarska

Autor: Joanna Opiat-Bojarska

Tytuł: Gra o wszystko (Aleksandra Wilk #3) / Niebezpieczna gra (#2) / Gra pozorów (#1)

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Liczba stron: 456

Rok pierwszego wydania: 2017

Źródło: Egzemplarz recenzencki

Wyzwanie: Przeczytam kryminał


Cykl o psycholożce Aleksandrze Wilk niezwykle się rozwinął i chyba poszedł w zupełnie niezamierzonym przez autorkę kierunku – ale sądzę, że to dobrze! Pierwszy tom, „Gra pozorów”, pozwolił czytelnikowi delikatnie zarysować sytuację lekko zwariowanej Aleksandry, drugi, „Niebezpieczna gra”, rozkręcił fabułę, wprowadził nowe postaci i pozwolił lepiej poznać bohaterkę, a trzeci, czyli tegoroczna „Gra o wszystko” to wisienka na torcie i ukoronowanie historii rudej psycholożki. W tle wciąż Poznań, miasto, które darzę pewnym sentymentem, a na pierwszym planie… parafilie, czyli dewiacje seksualne. Jeśli jest jakiś trudny temat, który rzadko porusza się w literaturze gatunkowej to możecie być pewni, że Joanna Opiat-Bojarska prędzej czy później weźmie go na tapet.

Czytaj dalej

Zbiorówka #1: M. Kallentoft, Cykl o komisarz Malin Fors

Kto? Mons Kallentoft

Co napisał? Cykl o komisarz Malin Fors, Cykl o Zacku Herrym

Za co go lubię? Za postać komisarz Malin Fors, za specyficzną narrację, za duchy ofiar, którym oddaje głos

1024px-Mons_Kallentoft_at_Göteborg_Book_Fair_2013_01

By Mattias Blomgren – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=28835639

Mons Kallentoft umieścił akcję cyklu o komisarz Malin Fors w dobrze sobie znanym miejscu. Szwedzki Linköping znajduje się w pobliżu niewielkiego Ljungsbro, w którym dorastał. Zanim zaczął pisać powieści kryminalne, Kallentoft pracował jako dziennikarz, a później w reklamie. To czyni postać Daniela Högfeldta, dziennikarza miejscowej gazety, tak wiarygodną.

Czytaj dalej

„Furia” M. Larek

Autor: Michał Larek

Tytuł: Furia (Dekada #1)

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Liczba stron: 424

Rok pierwszego wydania: 2017

Źródło: Egzemplarz recenzencki

Wyzwanie: Przeczytam kryminał


Można już chyba śmiało powiedzieć, że Polska kryminałem stoi. Mamy wielu świetnych twórców tego gatunku: niektórzy akcję powieści osadzają współcześnie, inni są specjalistami na przykład od początków XX wieku czy okresu PRL-u. Michał Larek w „Furii”, która inicjuje cykl Dekada postanowił skupić się na kraju w momencie przemiany, gdzie z dnia na dzień umarł dawny porządek i nastało nowe prawo. Mamy więc rok 1992 i pewne tajemnicze morderstwo atrakcyjnie ubranej kobiety…

Czytaj dalej

„Przeczucie” T. Honda

Autor: Tetsuya Honda

Tytuł: Przeczucie (Reiko Himekawa #1)

Wydawnictwo: Znak Literanova

Liczba stron: 352

Rok pierwszego wydania: 2006

Źródło: Egzemplarz recenzencki

Wyzwanie: Przeczytam kryminał


A co tam, pomyślałam, zerkając na opis książki. Lubię kryminały i pasjonuje mnie Japonia, szczególnie jej kultura, więc czemu nie? „Przeczucie” Tetsuyi Hondy, pierwszy tom serii o młodej komisarz Reiko Himekawie to w rodzimym kraju autora hit: sprzedały się tam 4 miliony egzemplarzy, a sama historia stała się podstawą dwóch seriali, filmu telewizyjnego i kinowego hitu. W Polsce zaś kryminał japoński jest właściwie nieznany. Postanowiłam sprawdzić, jak polski odbiorca przyzwyczajony do kryminałów skandynawskich, amerykańskich oraz polskich odbierze powieść autora szumnie tytułowanego „cesarzem japońskiego kryminału”.

Czytaj dalej

„Smak strachu” S. Hilary [PATRONAT]

Autor: Sarah Hilary

Tytuł: Smak strachu (Inspektor Marnie Rome #3) / W obcej skórze (#1) / Nie ma innej ciemności (#2)

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Liczba stron: 520

Rok pierwszego wydania: 2016

Źródło: Egzemplarz recenzencki

Wyzwanie: Przeczytam kryminał


To już trzeci tom cyklu z inspektor Marnie Rome, policjantką, która wciąż mierzy się z traumą, jaka miała miejsce w jej prywatnym życiu. W Londynie niezmiennie czai się zło, a trudnych, bolesnych śledztw nie brakuje. Kolejny psychopata pogrywa z organami ścigania, kolejne osoby giną. Chciałoby się uśmiechnąć z pobłażaniem nad tą kryminalną kreacją, która sprawia, że każde miasto, jakie autor weźmie pod lupę, staje się najmroczniejszym miejscem na Ziemi, ale uśmiech szybko zamiera nam na ustach. Sarah Hilary potrafi przekonująco budować napięcie, a portrety zwyrodnialców, które tworzy, są niepokojąco realistyczne. Nie tylko bohaterowie powieści, ale również czytelnik może poczuć „Smak strachu”.

Czytaj dalej