„Grzech zaniechania” M. Rogala

Autor: Małgorzata Rogala

Tytuł: Grzech zaniechania (Agata Górska i Sławek Tomczyk #5) / Zapłata (#1) / Dobra matka (#2) / Ważka (#3) / Zastrzyk śmierci (#4)

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Liczba stron: 344

Rok pierwszego wydania: 2018

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Grzech zaniechania to w teologii katolickiej taka sytuacja, gdy możemy i powinniśmy coś zrobić, a jednak tego nie robimy. U Małgorzaty Rogali mamy do czynienia ze społecznym wymiarem takiego zaniedbania. Winni są rodzice, którzy nie dopilnowali, by ich dzieci miały dobre życie. Matki, które prowadzają córki i synów na szkodliwe terapie, które nie pomagają, a wręcz szkodzą. Ojcowie, którzy nie mają odwagi sprzeciwić się żonom i zawalczyć o komfort psychiczny i szczęście własnego dziecka. Winni są też nieuczciwi psychologowie i psychiatrzy, którzy wykorzystują swoją wiedzę w zły sposób. Ich nieuczciwe praktyki godzą w najsłabszych, w tych, których jako społeczeństwo powinniśmy bronić. W dzieci. W „Grzechu zaniechania” Małgorzata Rogala porusza kontrowersyjny temat – i wsadza kij w mrowisko.

Czytaj dalej

Reklamy

Zbiorówka #3: B. Minier, cykl o Martinie Servazie

Kto? Bernard Minier

Co napisał? Cykl o Martinie Servazie, Paskudną historię

Za co go lubię? Za filozoficzne wtręty, za policjanta-inteligenta i za wykreowanie jednego z najbardziej fascynujących zwyrodnialców, Juliana Hirtmanna

Bernard_Minier

By Alain Schneider – Praca własna, CC-BY-SA-3.0

Bernard Minier dorastał w  Montréjeau, u stóp Pirenejów – i również w miasteczku w Pirenejach toczy się akcja jego najsłynniejszych powieści. Pisarstwu poświęcił się dopiero w wieku dojrzałym, jednak obecnie utrzymuje się jedynie z pisania książek. Zanim zaczął pisać, pracował jako celnik, z czasem awansując na stanowisko naczelnika służby celnej w Montreuil. Jego kryminały wyróżnia pewien filozoficzny namysł nad kondycją człowieka. Jednak nie zabraknie w nich najlepszych wyznaczników gatunku, to jest skomplikowanej zagadki kryminalnej, zwyrodniałego mordercy czy świetnie opisanej pracy policji.

Cykl o policjancie Martinie Servazie należy czytać po kolei. Wątki łączą się, sprawy kryminalne plączą, a kolejne ruchy przeciwnika francuskiego policjanta są zależne od jego poprzednich działań. Bo Hirtmann prowadzi z Servazem perwersyjną grę. A w tle pobrzmiewają symfonie Gustava Mahlera.

Czytaj dalej