„Japonia, Chiny i Korea. O ludziach skłóconych na śmierć i życie” M. Booth

Autor: Michael Booth

Tytuł: Japonia, Chiny i Korea. O ludziach skłóconych na śmierć i życie

Wydawnictwo: Uniwersytetu Jagiellońskiego

Liczba stron: 432

Rok pierwszego wydania: 2020

Tłumaczenie: Barbara Gutowska-Nowak

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Michaela Bootha miałam już okazję poznać w bardziej swobodnej odsłonie: gdy przedstawiał smakoszom spoza Azji kulinarne oblicze Japonii w książce „Istota ryżu”. Tym razem brytyjski dziennikarz mierzy się z tematem poważniejszym i dalece bardziej skomplikowanym: niechęcią, a nawet nienawiścią między trzema tak zwanymi Tygrysami: Japonią, Chinami i Koreą. Trzy znaczące kraje, które nie tylko ze sobą sąsiadują, ale też należą do jednej wielkiej konfucjańskiej rodziny. W sferze kulturowej łączy ich bardzo wiele, a przyjazne stosunki mogą im przynieść mnóstwo korzyści. Dlaczego więc pałają do siebie taką nienawiścią? Michael Booth rusza w podróż po Azji Wschodniej, by zbadać przyczyny wzajemnej wrogości trzech azjatyckich państw, a wnioski przedstawia w książce „Japonia, Chiny i Korea. O ludziach skłóconych na śmierć i życie”.

Czytaj dalej

„Kieszonkowiec” F. Nakamura

Autor: Fuminori Nakamura

Tytuł: Kieszonkowiec

Wydawnictwo: Kwiaty Orientu

Liczba stron: 140

Rok pierwszego wydania: 2009

Tłumaczenie: Dariusz Latoś

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Fuminori Nakamura jest uznany za najbardziej utalentowanego pisarza kryminałów w Japonii, za to w Europie jest praktycznie nieznany. Zmieni to może choć w niewielkim stopniu fakt, że przetłumaczony na różne języki (w tym angielski i polski) „Kieszonkowiec” znalazł się w finale Los Angeles Times Book Prize, a to już świadczy o talencie autora i o tym, że powieść jest kryminałem raczej nietypowym, nie zdarza się zwykle bowiem, by ten gatunek był doceniany przez jury nagród typu Booker czy Pulitzer, gdzie króluje literatura piękna. Czym wyróżnia się „Kieszonkowiec”?

Czytaj dalej

„Stacja Tokio Ueno” Y. Miri

Autor: Yu Miri

Tytuł: Stacja Tokio Ueno

Wydawnictwo: Uniwersytetu Jagiellońskiego

Liczba stron: 160

Rok pierwszego wydania: 2016

Tłumaczenie: Dariusz Latoś

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Z czym kojarzy nam się Japonia? Pewnie z samurajami i gejszami, może z wielkimi miastami pełnymi świateł, pysznym sushi czy ramenem? Ktoś powie, że to Kraj Kwitnących Wiśni, inny, że jest on znany z kaligrafii i origami… Można wspomnieć górę Fuji, pagody czy mangę i anime. Założę się jednak, że mało kto postawi na… bezdomnych. A bezdomnym w Japonii można stać się stosunkowo łatwo. Czy spodziewalibyście się, że bardzo wielu młodych, wykształconych Japończyków nie potrafi znaleźć wymarzonej pracy i egzystuje, chwytając się dorywczych prac? Młodsi i starsi Freeterzy nocują w McDonaldzie, kafejkach internetowych, dworcach i miejscach, z których nikt ich nie wyrzuci. Taki wycinek rzeczywistości opisuje w swojej książce „Stacja Tokio Ueno” Yu Miri.

Czytaj dalej