„Wilcza godzina” A. Tapinas

Autor: Andrius Tapinas

Tytuł: Wilcza godzina

Wydawnictwo: SQN

Liczba stron: 480

Rok pierwszego wydania: 2013

Źródło: Egzemplarz recenzencki


Steampunk jest dość specyficzną odnogą fantastyki. Wychodząc od cyberpunku, czyli gatunku opisującego negatywne konsekwencje zbytniego zawierzenia zaawansowanym technologiom, steampunk nawiązuje do słowa „steam” (para) i opowiada o alternatywnym świecie, w którym ludzkość zatrzymała się na etapie maszyn sterowanych parą. Jeśli chodzi o czas akcji, zwykle sytuuje się on na poziomie epoki wiktoriańskiej, czyli na przełomie XIX i XX wieku. Przy całym „cofnięciu się w przeszłość” w powieściach steampunk pojawiają się często wynalazki, które nie zostały odkryte w prawdziwym świecie. Tak też jest w litewskim przedstawicielu tego nurtu, „Wilczej godzinie”: akcja powieści toczy się w Wilnie na początku XX wieku, jednak jest to miasto, w którym żyją automatony, mające cząstkową świadomość roboty, posłuszne jednak swoim właścicielom.

583188-352x500Dzięki przełomowym wynalazkom alchemików, Wilno wyrwało się spod rządów Imperium Rosyjskiego i stało się wolnym miastem. Teraz po niebie latają potężne sterowce, po ulicach jeżdżą karety parowe, porządku pilnują golemy, a mechanicy konstruują automatony. Wolne miasta Aliansu podpisały pakt o nieagresji, mają też pewne przywileje. Wilno staje się miejscem, w którym króluje postęp, nauka i mistyka. Jednak polityka to nigdy nie jest czysta gra: tu każdy chce wyrwać dla siebie jakiś ochłap. Rządy danych krajów spiskują potajemnie, szpiedzy szukają haka na niewygodne jednostki, tajne organizacje mają swoje, czasem całkiem sprzeczne z władzami państw cele, a pospolite wileńskie bandziory chętnie zetną kilka głów. W Wilnie nie jest bezpiecznie… Są takie dzielnice, których lepiej nie odwiedzać samemu po zmroku, bo można stracić nie tylko sakiewkę, ale i życie.

W tym wszystkim czytelnik obserwuje losy kilkorga bohaterów: Jana Basanowicza, kierownika katedry alchemii Uniwersytetu Wileńskiego, Nikodema Franciszka Twardowskiego, uczonego, jego córki Miły, Antoniego Srebro, legata wileńskiego czy króla miejscowych zbrodniarzy, Macieja Lewego. Postaci jest dużo więcej, a ponad trzystronicowy spis umieszczony na początku książki może lekko niepokoić, ale szybko można się zorientować, że większość postaci buduje bogate tło i tylko od czasu do czasu przewija się w fabule. To bogactwo bohaterów, z których każdy, nawet mniej ważny, jest należycie odmalowany, nadaje historii głębi i pozwala dostrzec różnorodność miasta. Wilno Tapinasa jest rozległe, a poszczególne dzielnice różnią się od siebie: jest centralne Paromieście, są dzielnice peryferyjne jak Śnipiszki czy Niechrzty, są też Biedy, miejsce niebezpieczne, którego nazwa, jak zresztą nazwy wszystkich dzielnic w książce, są znaczące.

Andrius Tapinas z rozmachem rozpisał „Wilczą godzinę”: z pieczołowitością odmalował obraz steampunkowego Wilna, a jego dbałość o szczegóły takie jak różne warstwy społeczne, odmienność narodowości żyjących w mieście, przedstawiciele poszczególnych zawodów (alchemicy, mechanicy, legion wileński, radni miasta, wskrzesiciele) powoduje, że powieściowa rzeczywistość staje czytelnikowi przed oczami jak żywa. Gdy przejdzie się przez początek, gdzie mnogość postaci i wątków może lekko zawrócić w głowie, gdy złapie się już tę główną fabularną nitkę, „Wilczą godzinę” czyta się wyśmienicie.

Trzeba jednak zaznaczyć, że nie jest to powieść z galopującą akcją. To pierwszy tom cyklu i widać, że autor skupił się tu na dokładnym zarysowaniu sytuacji w Wilnie początków XX wieku. Wydarzenia przyspieszają tak naprawdę dopiero około 2/3 powieści, trzeba więc okazać cierpliwość, a autor wynagrodzi to czytelnikowi barwnym obrazem społeczeństwa i opisem wielorakich zależności pomiędzy poszczególnymi postaciami i frakcjami.

Nie jest to lektura dla każdego, jednak fanów fantastyki z pewnością usatysfakcjonuje. To druga powieść z gatunku steampunk, którą miałam okazję czytać, ale wiem, że z pewnością to nie koniec mojej przygody z historiami epoki pary.

5-/6

Za egzemplarz recenzencki książki dziękuję wydawnictwu SQN:

logo_sqn

Reklamy

4 thoughts on “„Wilcza godzina” A. Tapinas

  1. Nie miałam jeszcze okazji czytać niczego w podobnym stylu i pewnie dlatego nie mam przekonania czy by taka powieść do mnie trafiła. Z jednej strony strasznie lubię tak barwnie odmalowane miejsca i żywych bohaterów, ale z drugiej fabularnie nie czuję się w pełni przekonana. Zaciekawiłaś mnie jednak tą książką i na pewno się nad nią zastanowię. W sumie lubię przecież zaglądać w nieznane mi wcześniej literackie przestrzenie.

    • A czytujesz inne gatunki fantastyki? 🙂 Właściwie jeśli czujesz się dobrze w innych jej odmianach to i tu nie powinno być problemu, bo różnicą jest głównie to, że nie ma elektryczności i wszystko działa na parę.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s